Kışın en sert günleriydi… Kar diz boyunu geçmiş, köy yolları buz kesmişti. Orman yoluna çıkan bir adam, yaralı bir dişi kangal ve yanında titreyen yavrusunu buldu. Bacağındaki tel kapanı kesip yarasını temizledi, üstüne ceketini örttü ve sessizce yoluna devam etti.
Ama ertesi sabah köy girişinde görülen manzara, herkesin yüreğini ağzına getirdi:
Köyün kangalları tek sıra halinde meydanın ortasına doğru yürüyordu…
Sanki bir şeye geliyorlardı. Sanki birini arıyorlardı.
Ve o an… adamın ceketinden kopan bez parçası ortaya çıkınca, köydeki herkesin nefesi kesildi.