Hayatım boyunca kendi kararlarımı veren biri olmadım. Ailem benim için en doğru yolu hep önceden belirledi. Eğitimimden kariyerime kadar her adım planlanmıştı. Evlilik de bu planın bir parçasıydı.
Babamın iş ortaklığı için uygun gördüğü kişiyle evlenmeyi kabul etmek zorunda kaldım. Onu daha önce hiç görmemiştim. Nikâh günü boyunca yüzü kalın bir duvağın ardında saklıydı. Kalabalık, ışıklar, tebrikler… Her şey bir anlaşmanın resmiyete dökülmesi gibiydi.
Asıl an ise düğün gecesi geldi.
Odaya yalnız girdiğimizde kalbim hızla atıyordu. Yavaşça duvağı kaldırdım… ve o an gördüğüm şey karşısında donup kaldım.