Elif yoğun bakımda çalışıyordu.
Son günlerde hastanede konuşulan tek şey vardı: personel azaltımı.
En küçük hatanın bile işine mal olabileceğini biliyordu.
O gün felçli genç bir hastanın bakımını üstlendi.
Konuşamıyor, hareket edemiyordu.
Banyo için eğildiği anda,
bir şeylerin ters gittiğini hissetti.
Nefes alışları normal görünüyordu ama alışıldık değildi.
Elif bir an durdu.
Tam o sırada genç adamın gözleri onun gözleriyle buluştu.
Konuşamıyordu.
Ama bakışlarında acil bir şey vardı.
Elif elini geri çekti.
İçgüdüsü “dur” diyordu.