“Kızım bana iğrenç dedikten sonra her şeyimi sattım ve ortadan kayboldum.
Miras bekliyordu ama son kuruşuna kadar kaybolacağımı hiç düşünmemişti.”
Benim adım Meral. Yetmiş yaşındayım.
Hayatımda duyacağım en acımasız sözlerin, tek başıma büyüttüğüm kızımın ağzından çıkacağını asla hayal etmemiştim.
Altı ay önce, yeni boşanmış ve maddi olarak dibe vurmuş olan kızım Leyla, iki çocuğuyla birlikte kapıma geldi. Eşim yıllar önce vefat etmişti; Ankara’nın dışında, beş odalı büyük evimde tek başıma yaşıyordum.
“Anne, gidecek başka yerim yok,” dedi.
“Ne olur… sadece toparlanana kadar.”
Kapımı açtım. Bir an bile düşünmedim.
O an, yeniden bir aile olduğumuzu sandım.