Babamın bakışlarındaki kararlılık, içimdeki fırtınayı bir anlığına dindirdi. “Biraz zamana ihtiyacımız var,” dedi, sesi hem yumuşak hem de çelik gibi sağlamdı. “Sadece sen değil, hepimiz.” Islak gelinliği çıkarırken kumaşın hışırtısı, kalbimin hızlı atışlarına eşlik ediyordu. Odada, nedimelerimin endişeli fısıltılarından başka ses yoktu.