Eşini kaybettikten sonra kendini tamamen işine adayan başarılı iş insanı Diego Fernández için hayat, toplantılar ve sözleşmelerden ibaretti. Çocuklarıyla aynı evde yaşasa da aslında onlardan uzaktı. Onlara maddi olarak her şeyi sağlıyordu, ancak zaman ayıramıyordu.
Bir akşam planlanandan erken eve dönmesi, hayatındaki en önemli dönüm noktası oldu.
Görünce Donup Kaldı
Eve sessizce giren Diego, mutfaktan gelen kahkaha sesleriyle durdu. İçeri baktığında, çocuklarına bakıcılık yapan Elena’nın onlarla birlikte kurabiye yaptığını gördü.
Çocukları gülüyor, un içinde kalmış elleriyle Elena’ya sarılıyorlardı. Elena ise sabırla, sıcak bir anne şefkatiyle onlarla ilgileniyordu.
O an Diego bir gerçeği fark etti:
Çocukları mutlu eden şey pahalı oyuncaklar değil, sevgi ve ilgi idi.