Ben Erin, 40 yaşındayım. Üç hafta önce 10 yaşındaki kızım Elif, yağmurlu bir sabah yaşanan feci bir trafik kazasında hayatını kaybetti — evimiz bir anda sessiz bir boşluğa dönüştü. Bir köpeğimiz Paşa, verandada bulduğu parlak sarı kazağı ağzında taşıyınca beni, Elif’in gizli bir gerçeğe götürdü: kızım, sessizce sokak kedilerine bakıyordu. O keşif, yıkılmış dünyamda beklenmedik bir iyileşme kapısı araladı.
