..her biri bir öncekinden daha güzel, onlarca incelikle oyulmuş ahşap heykelcik. Güvenlik görevlisi ve inceleme alanının etrafında toplanan küçük kalabalık gözlerine inanamadı. Bavul, bazıları canlı renklerle boyanmış, bazıları ise doğal ahşap kaplamalarıyla bırakılmış heykelciklerle doluydu. Her heykelcik benzersizdi; günlük yaşamdan sahneleri, efsanevi yaratıkları ve hatta dünyanın dört bir yanından bazı simgesel yapıları tasvir ediyordu. İşçilik o kadar zarifti ki neredeyse gerçek gibi görünüyorlardı.
Yaşlı kadın orada öylece duruyordu, gözleri yaşlarla doluydu. Hâlâ gördüklerini anlamaya çalışan güvenlik görevlisi, “Hanımefendi, bunlar ne?” diye sordu.
Titrek bir sesle cevap verdi: “Bunlar sadece torunlarım için hediyeler. Yıllar içinde onları kendim oydum.”
Memur, rahatlama ve hayranlık karışımı bir duygu hissederek, “İnanılmazlar. Ama neden bunu söylemedin?”